TERMINY NAWOŻENIA ROŚLIN SADOWNICZYCH

wszytsko o roślinach sadowniczych

Obornik stosuje się w sadzie przynajmniej co 4 lata, a w jagodnikach nawet częściej — co 2—3 lata, w ilości 300—500 q/ha, najlepiej wczesną wiosną, niezwłocznie przyorując. Terminy nawożenia poszczególnymi nawozami mineralnymi zależą od wpływu, jakie wywierają one na rośliny sadownicze, oraz od ruchliwości składnika pokarmowego w glebie. Nawozy azotowe należy wysiewać wiosną, gdyż wpływają pobudzają­co na wzrost. Czynność tę należy w zasadzie zakończyć w czerwcu. Póź­niejsze nawożenie azotem przedłużając wegetację może obniżyć wytrzy­małość roślin na mróz. W niektórych krajach zaleca się późno jesienne nawożenie azotem, co u ñas jest niewłaściwe ze względu na wymywanie tego składnika przez obfite deszcze padające w tym okresie. Nawożąc azotem sady corocznie owocujące dzieli się dawkę na dwie części. Pierwszą wysiewa się bardzo wcześnie wiosną, zaraz po obeschnię­ciu gleby, drugą wysiewa się po przekwitnieńiu drzew. Spodziewając się bardzo obfitego kwitnienia dzieli się dawkę w ten sposób, że około 1/3 wysiewa się przed wznowieniem wegetacji, pozostałe 2/3 po prze­kwitnieńiu, aby dostarczyć azot w okresie zawiązywania pąków kwiato­wych na rok następny. W roku nieowocowania lub słabego owocowania całą dawkę azotu daje się na 2—3 tygodnie przed kwitnieniem drzew, aby zwiększyć ilość zawiązanych owoców i zmniejszyć ilość zrzuca­nych zawiązków. Najczęściej stosowanymi nawozami wiosną są saletrzak i saletra amonowa. Fosfor i potas można wysiewać wiosną lub jesienią. Stosując system uprawy „czarny ugór i rośliny okrywowe" wysiewa się te nawozy przed przyoraniem roślin, natomiast w sadzie zadarnionym — przed rozpoczę­ciem wegetacji. Gdy nawozimy krzewy solami potasowymi zabieg ten należy wykonywać jesienią, tak aby chlorki szkodliwe dla roślin zostały wymyte przez deszcze poza zasięg korzeni. W roku stosowania obornika dawki nawozów mineralnych zmniejsza się o 2/3. Nawozy wapniowe wysiewa się co kilka lat późną jesienią, w dawce nie przekraczającej 20—25 q węglanu wapnia na 1 ha gleb lekkich lub 10—20 q tlenku wapnia na 1 ha gleb ciężkich. Wapno należy starannie wyipieszać z glebą. Jeżeli chcemy stosować jesienią tego roku również obornik, to przedtem należy wysiać wapno i starannie wymieszać z gle­bą, a następnie przyorać obornik. Wapna wiosną nie dajemy, gdyż to wy­klucza późniejsze stosowanie nawozów azotowych — amonowych i na­wozów fosforowych ze względu na straty azotu i uwstecznienie się fos­foru. Nawozów fizjologicznie kwaśnych nie należy stosować na glebach kwaśnych.