UŻYTKOWANIE GLEBY W MŁODYM SADZIE

wszytsko o roślinach sadowniczych

W młodych sadach, szczególnie tradycyjnych, drzewa owocowe zajmują małą powierzchnię i przez kilka lat można w międzyrzędziach uprawiać inne rośliny. W tym czasie drzewa nie odczuwają ich konkurencji, jeśli są należycie zaopatrzone w składniki pokarmowe i w wodę, a gatunki roślin uprawianych jako śródplon są należycie dobrane. W młodych sadach można spotkać się z uprawą następujących roślin: 1)    zboża ozime i jare, 2)    koniczyna i lucerna jako uprawy wieloletnie, 3)    rośliny motylkowe jednoroczne, 4)    rośliny okopowe i warzywa, 5)    krzewy jagodowe. Otóż nie wszystkie wymienione rośliny nadają się do uprawy w sadzie. Zboża jare i ozime nie powinny być uprawiane w sadach. Rozpoczynają one wegetację bardzo wcześnie i silnie wyczerpują glebę z wody i azotu, zwłaszcza w maju i w czerwcu . W tym okresie maksymalne jest również zapotrzebowanie drzew owocowych na wodę i azot. Uprawa zbożowych wpływa szczególnie ujemnie na drzewa świeżo posadzone. Mając słaby i płytki system korzeniowy nie wytrzymują one konkurencji zbóż i często usychają lub dają małe przyrosty. Uprawa zbóż wpływa także ujemnie na glebę. Psuje jej strukturę, zuboża w próchnicę i przyczynia się do zachwaszczenia. Koniczyna i lucerna powinny być również wykluczone z sadu. Konkurencja tych roślin o wodę jest większa z powodu ich głębokiego korzenienia się. Ponadto uprawa tych roślin uniemożliwia stosowanie ochrony drzew, gdyż środki chemiczne zatrułyby paszę. Na glebach suchszych podobnie jak koniczyna i lucerna działa uprawa traw wieloletnich. Rośliny motylkowe jednoroczne uprawiane na zieloną paszę wpływają dodatnio na drzewa owocowe. Cenne są przede wszystkim seradela, peluszka oraz wyka. Poprawiają one strukturę gleby, odchwaszczają ją ubogacają w azot i w próchnicę. Zbiera się je przed wytworzeniem nasion. Rośliny motylkowe można uprawiać w czystym siewie lub w mieszakach, w których skład wchodzą albo różne gatunki roślin motylkowych, albo także inne rośliny, jak: rzepak, owies, jęczmień, życica wielkokwiatowa (rajgras włoski) lub gorczyca. Mieszanki wysiewa się późną wiosną lub w połowie lata. Rośliny okopowe i warzywa również nadają się do uprawy w młodych sadach, ale należy dobierać gatunki i odmiany, które wymagają najwięcej wody i azotu w drugiej połowie okresu wegetacji drzew. Zalicza do nich buraki, szczególnie cukrowe, ziemniaki, warzywa korzeniowe, uidory, cebulę, ogórki, fasolę i późne odmiany kapust. Późniejszy lub sadzenie rozsady tych roślin nie utrudniają formowania koron oraz umożliwiają zwalczanie chorób i szkodników. Uprawa okopowych i warzyw w młodym sadzie ma jeszcze tę zaletę, ze przeważnie stosuje się pod nie wysokie dawki obornika, który wzbogaca glebę w próchnicę, a zabiegi pielęgnacyjne utrzymują glebę w dobrej strukturze. Ujemna strona ich uprawy polega na przedłużaniu okresu wegetacji drzew, a tym samym na zmniejszaniu ich wytrzymałości na mróz. Z krzewów jagodowych do uprawy w młodych sadach nadają się tylko truskawki. Mają one dość płytki system korzeniowy i dlatego stanowią mniejszą konkurencję dla drzew. I one jednak utrudniają zabiegi pielęgnacyjne i komplikują ochronę chemiczną drzew. Inne krzewy jagodowe nie nadają się do uprawy w sadzie ze względu na silne korzeninie się, długowieczność, utrudnianie prac pielęgnacyjnych i zachwaszanie gleby. Z uprawy roślin w młodym sadzie należy zrezygnować po wejściu zw okres owocowania, co następuje już w trzecim, czwartym roku po posadzeniu.